|
Wat
is Reiki, zoals ik het ervaar.
30
jaar geleden beschreef Saijid Idries Sjaah, een Soefische antroplogisch
onderzoeker hoe in de Soedan ( Het Joe-Joeland ) een inwijding geschiedde.
“Als een aspirant-student zich bij de medicijnman voor onderricht
aanbood, werd hem altijd streng naar de beweegredenen gevraagd.
Dat
de meester zijn leerling meeneemt naar een rivier en hem daarin laat baden.
Samen gaan ze dan een grot binnen of trekken zich terug onder een overhangende
rivieroever, om te ervaren dat de geest van de magie hun harten
binnentreedt.”
De
leerling kreeg vervolgens te horen welke toverformules uitgesproken moesten
worden en welke bijpassende symbolen moesten worden getekend in het zand om
een effect te bereiken.
Typerend
voor het bovenstaande is dat dergelijke beschrijvingen in de vele boeken terug
te vinden zijn in allerlei culturen, verspreid over de hele wereld. Dat is
momenteel de situatie.
Een
aantal eeuwen terug was dat in het westen veel minder dan in het Oosten, Verre
Oosten, Afrika en bij de oorspronkelijke bevolking van Noord- en Zuid Amerika,
of bij de verre volkeren uit het Scandinavische gebied.
Naar
eigen indruk zijn rites en geloven zich steeds meer gaan verschuiven van het
Oosten naar het Westen. ( met een
glimlach om mijn mond moet ik ineens denken aan het kerstverhaal waarin de
“Wijzen” uit het Oosten kwamen ) .
Alleen
al door deze lijn te volgen meen ik dat de oorspronkelijke culturen en geloven
al vele malen ouder zijn dan wij hier in West Europa, toen praktiseerden. We
zijn oorspronkelijke culturen gaan importeren en daarmee hun geloof en
bijgeloven. Nog sterker, we zijn ze gaan aanpassen aan onze maatstaffen.
Daarom
is het niet vreemd dat we ook nu een steeds grotere verscheidenheid aan
religies en gebruiken gaan zien. We hebben nog steeds de neiging om aan te
passen, te verfijnen, en dat alles omdat we almaar de wens hebben naar meer,
beter, uitgebreider, krachtiger. Niet alleen een “wapen-wedloop” dus, maar
ook die in liefde en spiritualiteit.
Ik
ben een voorstander om terug te keren naar de bron. Naar die bron waarin alle
gebruiken terug te vinden zijn die een “bevoorrecht” mens tot healer of
ziener maakt.
Vanuit
een bron, dat door de hele lange geschiedenis van de aarde beschreven wordt
als een gegeven dat om ons heen en tegelijkertijd in ons is. Die bron wordt
erkend door diegene die zich zover kan afstemmen dat hij er mee in contact kan
komen en er gebruik van mag maken.
Om
dat te kunnen doen bedient, in elke vorm, deze “bevoorrechte” mens, zich
van een voorwerp, van een spreuk ( geschreven, getekend of uitgesproken ), of
van een bewustzijnstoestand ( bijvoorbeeld trance ). Bij zieners wordt in de
parapsychologie het woord “inductor” genoemd. Dat is het voorwerp dat
iemand in contact brengt met dat “systeem” in hem dat hem openstelt voor
indrukken. Ik zou het in dit geval ook willen plakken aan mensen die kunnen
healen.
Een
healer zal zijn inductor zoeken in dat wat het beste bij hem past. Dat hem het
dichtst brengt, bij zijn systeem, om een healende energie op te kunnen pikken,
en het door te geven aan zijn cliënt en daarmee iets te bereiken. Dit
noemende, zoals het in balans brengen van een mens, teneinde deze zich
gezonder te laten voelen.
Voor
mij is Reiki dat systeem. Het is ook niet de vraag hoe een mens loopt, maar
meer de zorg dat ie vooruitkomt.
Over
wie dat heeft geďntroduceerd, hoe het zich verspreid heeft, zijn vele verhalen
geschreven. Veel beschrijvingen zijn te vinden op het internet. Uiteraard is
dat een onderdeel van cursusstof. Maar dat zal ik graag verder uitleggen aan
mensen die de cursus bij mij volgen.
Michel
Huegen
Reikimaster
Usui system
|